Historia Szkoły

Lekcja Historii

Krótki opis naszej szkoły

Liceum w Łobżenicy powstało w 1948 roku z inicjatywy pana Hieronima Jaworskiego – kierownika szkoły podstawowej oraz pana Leona Nowakowskiego – ówczesnego burmistrza Łobżenicy oraz dzięki staraniom Rady Miejskiej i poparciu Rady Powiatowej w Wyrzysku. Latem przedstawiciele władz – pan Leon Nowakowski , pan Heliodor Słowiński oraz mecenas mgr Paweł Gryziecki udali się w tej sprawie do Ministerstwa Oświaty. Po wielu zabiegach uzyskano zgodę na utworzenie w naszym mieście drugiej w powiecie wyrzyskim – po gimnazjum nakielskim – szkoły średniej ogólnokształcącej. Początkowo na siedzibę Liceum przewidziano budynki , w których w przeszłości znajdował się Sąd Grodzki , a dzisiaj jest Państwowy Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy. Jednak zabiegi o ten obiekt w Ministerstwie Sprawiedliwości nie dały rezultatu. Wówczas władze miejskie po przeniesieniu magistratu do byłej „pastorówki” , czyli plebanii poewangelickiej, przekazały nowo powstałej „uczelni” dotychczasowy gmach urzędu przy ul. Złotowskiej. Budynek ten został wzniesiony w końcu XIX wieku dla instytutu kształcenia nauczycieli tzw. „preparantki”. W latach dwudziestych znajdowała się w nim Szkoła Wydziałowa , która wkrótce w skutek trudności finansowych ulega likwidacji. W tym gmachu istnieje nasze Liceum od roku szkolnego 1949/50 do dzisiaj.

Początki istnienia szkoły, podobnie jak i innych instytucji w tym czasie, były bardzo trudne. Brakowało bowiem podstawowego wyposażenia, podręczników, lektur, pomocy naukowych. Z czasem jednak, dzięki pomocy władz miasta Łobżenicy i osób prywatnych oraz współpracy z okolicznymi zakładami pracy, poprawiono bazę dydaktyczną. Zakupiono pomoce naukowe na lekcje biologii, geografii, zaczęto gromadzić książki do biblioteki (ok. 1400 woluminów), sprzęt sportowy oraz otwarto świetlicę. W roku 1950 zradiofonizowano wszystkie pomieszczenia dydaktyczne, a w 1951 roku funkcjonował jeden z najlepiej wyposażonych gabinetów chemicznych w województwie. Trudności sprawiało zatrudnienie wykwalifikowanej kadry nauczycielskiej, ale podobne problemy przeżywały inne szkoły średnie. I tak np. w roku szkolnym 1948/49 nikt nie posiadał uprawnień do nauczania w liceum, w latach 1951/52 – miało je trzech nauczycieli, a w 1963/64 r. już jedenastu. Rok 1952 był bardzo ważny w życiu liceum, ponieważ odbyła się pierwsza matura. Wydarzenie to stało się bardzo ważne dla szkoły i łobżenickiego środowiska. Świadectwo dojrzałości otrzymało wówczas 18 abiturientów. Z roku na rok rosła liczba uczniów, tworzono klasy profilowane, działały kółka zainteresowań, sklepik. Skromna baza lokalowa w początkach była stale rozbudowywana. I tak w latach 1957 – 1959 powstało nowe skrzydło szkoły, a na początku 1960 rozpoczęto budowę sali gimnastycznej. W następnych latach dzięki staraniom ówczesnego dyrektora mgr Pawła Szczuki wzniesiono drugie piętro na nowym skrzydle budynku liceum, wybudowano garaż. W latach siedemdziesiątych wzniesiono dwupiętrowe skrzydło łączące salę gimnastyczną i pracownię techniczną z pozostałymi budynkami. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych garaż zaadaptowano na małą salę gimnastyczną. W tej formie szkoła istnieje do dziś.

W roku szkolnym 1962/63 szkole nadano imię Tadeusza Kościuszki oraz przyznano sztandar. Do liceum dojeżdża młodzież z różnych miejscowości. Dlatego w latach 1949/50 powstał internat. Początkowo były to tylko dwa pokoje na poddaszu budynku liceum, a od 1951 roku – budynek przy ulicy Waryńskiego (obecnie Złotowska) oraz od 1958 r. zaadaptowano strych budynku szkoły podstawowej. Tak więc młodzież miała zapewnione warunki mieszkaniowe, wyżywienie i całodobową opiekę. Internat istniał do 31 stycznia 1993. Obecnie czynna jest stołówka dla uczniów i nauczycieli przy ulicy Złotowskiej. Warunki funkcjonowania liceum poprawiały się dzięki wysiłkowi wszystkich pracowników: nauczycieli, personelu obsługi i administracji, a przede wszystkim jego dyrektorów: w roku 1948 funkcję tę pełnił pan Hieronim Jaworski, w 1949 r. mgr Stefan Zygmunt Lewandowski, od 1950 r. przez około 25 lat – mgr Paweł Szczuka, w latach 1973 – 1979 mgr Jan Balicki, w latach 1979 – 1991 -mgr Adela Jasiecka, w latach 1991 – 2005 mgr Jan Lenartowicz, a obecnie pani mgr Lucyna Góra-Mrotek